pan blachara

 http://www.flickr.com/photos/cathychoi/112174263/

To będzie krótki post, z gatunku tych niepoważnych i niezbyt lotnych, za to wynikający z życiowych obserwacji. Nie będzie on oceną rzeczonego obiektu, a jedynie jego opisem.

Moja fryzjerka zatrudniła ostatnio nowego pracownika. Jest to młody mężczyzna, przed trzydziestką. Przyglądałam mu się dość intensywnie. Nienaturalny kolor cery, wystrzyżone, nażelowane, dokładnie ułożone włosy i przemyślana stylizacja. Patrzę dalej i coś mi nie gra. Bo niby ładnie, niby modnie, a jednak dziwnie tanio. Markowe, bielutkie adidasy, postrzępione dżinsy, wełniany, dziergany sweter. A!!! I diamentowy kolczyk w uchu. I nagle olśnienie: ten facet wygląda jak tania uboga wersja Ronaldo, jak męska blachara! Co prawda nie świeci gołym pępkiem i może w tej całej stylizacji jest nieco bardziej subtelny, ale jak mamę kocham, to ten typ! I tak siedzę, patrzę i myślę, jak go nazwać: blachar, blachowiec, blachacz??? Nie wymyśliłam niczego mądrzejszego, więc może ktoś inny będzie miał jakieś sugestie... m2

Nie widziałam owego okazu, więc trudno będzie mi potwierdzić, iż Pan jest męskim odpowiednikiem blachary. Czy jednak blachara to zawsze tandeta? Pamiętam, że na pierwszych studiach mieliśmy na roku "blaszkę", ale nie nazwałabym jej tandeciarą. Ubierała się może nie do końca w moim guście, ale na pewno ze smakiem. Białych kozaczków nie nosiła, choć różowe bluzeczki się zdarzały. Całość nie prezentowała się w żaden sposób żenująco. Gorzej już było, gdy otwierała buzię. Czy Młodego Adepta Nożyczek można nazwać blaszkiem? Może po prostu zagubił się w kolorowym świecie magazynów modowych i zachłannie korzysta ze wszystkiego, co tam widnieje, a wiadomo spodni od Lagerfelda, czy bucików z Lacosty zakupić nie może. Nabywa więc produkty prosto z bazaru i tworzy swój image. Może przydałby się umiar i smak, ale wszystkiego można się nauczyć. Niech no tylko Gok Wan tudzież Trinny i Susannah wpadną znowu do Łodzi...M1