utopijnie

Wiosna skłania nas do bycia lepszymi. Zaledwie parę dni słonecznych za nami, a już łagodniej spoglądamy na świat. Ludzie wydają nam się bardziej wyrozumiali. Panie w urzędach zamiast burczeć pod nosem, mówią grzecznie, pełnymi zdaniami i tłumaczą petentom niezrozumiałe przepisy. Kierowcy mniej trąbią i częściej wpuszczają na tak dotąd pilnie strzeżony przez nich pas ruchu. Wykładowcy przymykają oko na brak przygotowania i pozwalają na wcześniejsze wyjście z zajęć. Grajkowie na Pietrynie już "nie lecą" Autobiografią, a skłaniają się ku Elektrycznym Gitarom. Towarzystwo ludzi w środkach komunikacji miejskiej przestaje nas drażnić, a rozlegający się na cały tramwaj dźwięk dzwonka przypominający połączenie młota pneumatycznego z Modern Talking, nie powoduje potoku niecenzuralnych myśli. Nawet teorie spiskowe babć w moherach kończą się podarowanym cukierkiem, nie wspominając już o częstowaniu bezdomnych świeżo zakupionym posiłkiem w pobliskim barze. 

Niesamowity wydaje się wpływ kalendarzowej wiosny na naszą percepcję świata. Wiem, że to jednak chwilowe. Wkrótce przystosujemy się do zmiany warunków klimatycznych i wszystko wróci do normy i tym razem tej bardziej polskiej, niż unijnej. Niemniej jednak, dobrze czasem pomarzyć o lepszym świecie nawet jeśli, ktoś niebawem "utopi tą naszą utopię w potopie" jak śpiewało Lao Che. M1